«...Бөек Ватан сугышының чын героена әйләнгән Мамык авылы егетенең тарихы ерак 1895 елда башлана. Ул вакытта Тимофеев Илья Федоровичны нинди язмыш көткәнен берәү дә күз алдына да китерә алмагандыр. Татарстан АССРның Телман районындагы тыныч авыл тормышы акрынлап сугыш чоры борчулары белән алмашына, һәм егет, күп кенә яшьтәшләре кебек, Ватанын якларга керешә.
Армия сафларына алынган рядовой Тимофеев намуслы һәм батырларча хезмәт итә. Сугыш фронтларында авыр сынаулар үткән солдатларның күбесе кебек үк, ул да өйләренә кайту бәхетенә ирешкән кешеләрнең хәтерендә якты эз калдыра. Илья Федоровичның фронт биографиясе 76 нчы гвардия укчылар полкы составында фаҗигале эпизод белән тәмамлана, анда ул соңгы сугышын кабул итә.
Авыр яраланган сугышчыны фронт сызыгыннан ерак түгел урнашкан 476 нчы кыр госпиталенә озаталар. Табиблар мөмкин булганның барысын да эшли, ләкин канын туктата алмыйлар. Геройның йөрәге 1943 елның 14 гыйнварында туктый, дусларын һәм гаиләсен югалту газабы белән калдыра.
Ильясның сугышчан юлының соңгы минутлары аның госпиталь документларындагы соңгы язмасында мәңгеләштерелә: ул алган яраларыннан вафат була. Шунда ук Сталинград өлкәсенең Иловлы районы Кузнецов хуторында җирләнгән дип тә әйтелә.
Мондый язмышларны искә төшергәндә һәрбер аерым солдатның Бөек Җиңүгә керткән өлешенең әһәмиятен аңлыйсың.
Тимофеев Илья Федоровичның исеме буыннарның хәтер китабына мәңгелек хәрефләр белән язылган, аның гомуми эшкә керткән өлешен бәяләп бетергесез. Шундый кыска һәм якты бер кеше тормышы тарихы безгә миллионлаган гади егетләрнең Ватанны дошманнан саклап калу өчен керткән бөек өлешенең никадәр мөһим булуы турында искәртә.
Безгә баш өстендә тыныч күк бүләк иткәннәрнең мирасын саклаучы киләчәк буыннарның йөрәкләрен яктыртучы мәңгелек хәтер уты һәрвакыт янсын...»